Is omzien naar elkaar gewoon?

 

Ken je het verhaal van de warmhartige Soedanees? Toen hij een slachtoffer van straatroof bloedend zag liggen was het voor hem vanzelfsprekend op de neergeslagen man af te lopen, hem te helpen en in veiligheid te brengen. Ik bedoel natuurlijk het bekende Bijbelverhaal van de barmhartige Samaritaan. Degene die risico’s nam om een onbekende te helpen. Gewoon doen en niet teveel nadenken over wat het je kan kosten.

 

Vanmorgen stopte een bekende naast me bij het stoplicht. “Wat fijn dat ik je zie,” zei ze; “want ik wilde je zo graag nog een keer bedanken. Laatst vertelde ik aan iemand over die ochtend dat jij in school op me afstapte en zei: ‘Volgens mij ben jij een van die mensen aan wie je niet gauw ziet dat ze hulp nodig hebben. Maar ik denk dat je het nu wel kunt gebruiken’. “Je was net een engel” vervolgde ze. “Hoe je juist op het moment dat ik er helemaal doorheen zat voor me stond.” Ik lachte en zei: “Dat is mijn zesde zintuig; ik zie soms wat mensen nodig hebben.” Ik mocht haar een aantal weken helpen in haar jonge gezin met huilbaby. We hebben elkaar na die tijd niet heel veel meer gezien. Het was voor even en zo was het goed.

 

Dat zij me juist vanmorgen tegenkwam en vertelde dat ze hierop hoopte omdat ze me graag nog een keer wilde bedanken. Terwijl ik juist vandaag een blog over het helpen van elkaar als dit nodig is, wilde schrijven. Zo kunnen dingen van vroeger het nu raken. Me eraan herinneren dat ook ik weleens belangeloos iets doe. Terwijl ik me het laatste jaar vaak tekort voel schieten in dit omzien naar elkaar; omdat zoveel mensen tegelijk steun nodig hebben onder mijn vrienden. En het me niet lukt om er voor iedereen zoveel te zijn als ik zou willen.

 

Ik vertel dit om te delen dat geven tegelijk ontvangen kan zijn. Niet om mezelf in de hoogte te steken. Want het heeft mij ook gelukkig gemaakt ergens nodig te zijn. Te doen wat mijn hart me ingaf. En terug stappen op het moment dat de ander zelf weer verder kan.

 

Omzien naar elkaar; een spannend spel van balans zoeken. Zien waar je nodig bent. Doen waar je goed in bent en wat je kunt, zonder zelf uit evenwicht te raken.

 

Simone van der Lans