Leven (2)

 

Ik hou van mezelf. Dat is wat Natalie uiteindelijk verbaasd over zichzelf zei in de film die ik gisteravond keek. Een persiflage, met een goed geobserveerd randje van waarheid, op een romantische komedie. Haar leven verandert na een valpartij waarbij ze buiten bewustzijn raakt, in een door haar gehate romantische komedie. Volgens Natalie is het onrealistisch dat haar leven leuk en vol liefde kan zijn. Uiteindelijk blijkt dat een gelukkig leven begint bij de ontdekking dat het goed is om van jezelf te houden en zo de dag in te stappen. ‘Isn’t it romantic’ is de titel van de film, voor wie wil weten hoe dat zit.

 

Ik ben aardig. Het was deze week dat ik voor het eerst werkelijk voelde dat ik echt aardig ben. Tot nu toe heb ik altijd over mezelf gedacht dat ik aardig kan doen. Maar dat ik in werkelijkheid niet aardig ben. Dat zijn anderen wel, maar ik niet. Ik doe aardig omdat het zo hoort, of als een goede daad, of om iemand een plezier te doen of uit berekening. Met een schokje voelde ik de waarheid binnenkomen: Ik ben aardig. Ik kan je vertellen dat het een aardverschuiving is en ik me aangemoedigd voel verder te kijken naar wie ik echt ben. Los van aannames over mezelf.

 

Leven vanuit zelfliefde. Het klinkt egocentrisch maar dat is het niet. De basis van een liefdevol leven ligt in het kunnen houden van jezelf. Bekijk jezelf met vertedering en je ziet een mens die zijn best doet. Accepteer dat je weleens een steek laat vallen maar reken jezelf er niet op af. Voor je het weet zit je gevangen in overtuigingen die het je steeds moeilijker maken met liefde naar jezelf te kijken. Liefde voor een ander kan alleen groeien op grond van zelfliefde.

 

Simone van der Lans